کانادا جامعه‌ای چند فرهنگی و فراگیر در سطح جهانی است. تنوع فرهنگی زیاد ریشه در تاریخچه مهاجر پذیری این کشور دارد. کانادا کشوری است که افراد بسیاری آرزوی کار در این کشور را دارند و این تقاضا، عمدتاً به دلیل اقتصاد قوی، استاندارد بالای زندگی در کانادا و استقبال از مهاجران است. با این حال، مهاجرت به یک کشور جدید، از جمله کانادا، به آگاهی بسیار زیادی نیاز دارد. در این مقاله از اَدیت مگ قصد داریم مهاجرت به کانادا از طریق کار صحبت کنیم.

انواع مجوزهای کار در کانادا

طبق دسته‌بندی فعلی IRCC، دو نوع اصلی مجوز کار در کانادا وجود دارد:

  • مجوز کار وابسته به کارفرما (Employer-Specific Work Permit)
  • مجوز کار باز (Open Work Permit)

مجوز کار وابسته به کارفرما اجازه کار را تحت شرایط درج‌شده روی مجوز، مانند نام کارفرما، شغل و در برخی موارد محل کار، صادر می‌کند. برای این نوع مجوز معمولاً پیشنهاد شغلی لازم است و بسته به مسیر، کارفرما ممکن است به LMIA نیاز داشته باشد یا پرونده تحت یکی از معافیت‌های LMIA قرار گیرد. از سوی دیگر، Open Work Permit فقط در شرایط مشخص صادر می‌شود و معمولاً به یک کارفرمای خاص محدود نیست. برنامه‌هایی مانند Seasonal Agricultural Worker Program (SAWP) یا برخی مسیرهای Global Talent Stream نمونه‌هایی از مسیرهای کاری هستند که قواعد خاص خود را دارند.

انواع مجوزهای کار در کانادا
انواع مجوزهای کار در کانادا

اقامت دائم کانادا (PR) نوعی مجوز کار نیست. فرد دارای اقامت دائم حق زندگی و کار در کانادا را تحت شرایط وضعیت اقامت دائم خود دارد، اما این وضعیت از طریق برنامه‌های مهاجرتی اقامت دائم به دست می‌آید. سیستم اکسپرس اینتری یکی از سیستم‌های اصلی مدیریت درخواست‌های اقامت دائم اقتصادی برای نیروی کار ماهر است.

اکسپرس اینتری درخواست‌های سه برنامه فدرال شامل برنامه نیروی کار ماهر فدرال (FSWP)، برنامه نیروی کار فنی فدرال (FSTP) و کلاس تجربه کانادایی (CEC) را مدیریت می‌کند. برنامه‌های نامزدی استانی (PNP) نیز مسیرهای جداگانه‌ای برای اقامت دائم هستند و شرایط هر جریان استانی می‌تواند متفاوت باشد.

بنابراین، بهتر است بین مجوز کار موقت و اقامت دائم تفاوت قائل شویم. برخی افراد ابتدا با مجوز کار وارد بازار کار کانادا می‌شوند و بعداً در صورت احراز شرایط یک برنامه مهاجرتی برای اقامت دائم اقدام می‌کنند، اما داشتن ورک پرمیت به‌خودی‌خود به اقامت دائم تبدیل نمی‌شود.

انواع مهاجران در کانادا

در کانادا، مهاجران به چهار دسته اصلی طبقه بندی می‌شوند:

  1. مهاجران اقتصادی
  2. مهاجران طبقه خانواده
  3. پناهندگان
  4. سایر مهاجران
انواع مهاجران در کانادا
انواع مهاجران در کانادا

مهاجران اقتصادی بر اساس معیارهای برنامه‌های مهاجرت اقتصادی انتخاب می‌شوند. در اکسپرس اینتری، متقاضیان ممکن است تحت یکی از سه برنامه مدیریت‌شده توسط این سیستم واجد شرایط باشند:

  • برنامه نیروی کار ماهر فدرال (FSWP)
  • برنامه نیروی کار فنی فدرال (FSTP)
  • کلاس تجربه کانادایی (CEC)

برخی برنامه‌های اقتصادی خارج از اکسپرس اینتری نیز وجود دارند، اما وضعیت آن‌ها باید در زمان اقدام بررسی شود. برنامه Self-Employed Persons Program از ۳۰ آوریل ۲۰۲۴ پذیرش درخواست جدید را متوقف کرده و این توقف تا اطلاع ثانوی ادامه دارد. همچنین برنامه Start-Up Visa از ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ برای درخواست‌های جدید متوقف شده است و IRCC پرونده‌هایی را که پیش از این تاریخ پذیرفته شده‌اند ادامه می‌دهد.

مهاجران طبقه خانواده از طریق برنامه‌های اسپانسرشیپ خانوادگی اقدام می‌کنند. شهروندان کانادایی و دارندگان اقامت دائم ممکن است در صورت احراز شرایط برنامه مربوطه بتوانند برای همسر یا شریک زندگی، فرزندان وابسته و در برخی برنامه‌ها والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ خود برای مهاجرت به کانادا اسپانسر شوند.

پناهندگان افرادی هستند که از آزار و اذیت، شکنجه یا مجازات ظالمانه و غیرعادی از کشور می‌گریزند. کانادا متعهد به رعایت تعهدات بین‌المللی خود برای محافظت از کسانی است که خطر جانی در کشور خودشان برای آنها وجود دارد. دو مسیر کلی حمایت از پناهندگان شامل اسکان مجدد از خارج از کانادا و درخواست حمایت از داخل کانادا است.

  • برنامه‌های اسکان مجدد پناهندگان برای افراد واجد شرایط در خارج از کانادا.
  • فرآیند درخواست حمایت پناهندگی برای افرادی که از داخل کانادا درخواست حمایت می‌کنند.

سایر مهاجران می‌توانند شامل افرادی باشند که بر اساس دلایل بشردوستانه یا سایر مقررات مهاجرتی پذیرفته می‌شوند.

جدول زیر به تفکیک این طبقات مهاجر نشان می‌دهد:

طبقه مهاجرشرحبرنامه‌های نمونه
مهاجران اقتصادیبر اساس معیارهای برنامه‌های اقتصادی انتخاب می‌شوندFSWP، FSTP، CEC و برخی PNPها
مهاجران طبقه خانوادهاز طریق برنامه‌های اسپانسرشیپ خانوادگی واجد شرایطاسپانسرشیپ همسر، فرزند و برخی برنامه‌های والدین
پناهندگانافراد نیازمند حمایت بر اساس قوانین مربوطهاسکان مجدد یا درخواست حمایت در کانادا
سایر مهاجرانبر اساس مسیرهای قانونی دیگربرخی پرونده‌های بشردوستانه و دلسوزانه
طبقات مهاجران به کانادا

اهمیت مهارت زبان برای مهاجرت به کانادا از طریق کار

مهارت زبان انگلیسی یا فرانسوی در بسیاری از مسیرهای مهاجرت اقتصادی کانادا اهمیت دارد. مهارت زبان معمولاً بر اساس چهار توانایی شنیداری، صحبت کردن، خواندن و نوشتن ارزیابی می‌شود.

برنامه‌های مدیریت‌شده توسط اکسپرس اینتری نیاز به نتیجه آزمون زبان مورد قبول IRCC دارند، اما حداقل سطح زبان بین برنامه‌ها متفاوت است. برای مثال، FSWP حداقل CLB/NCLC 7 را در هر چهار مهارت برای زبان اول می‌خواهد. در CEC، حداقل زبان به TEER شغل بستگی دارد: برای TEER 0 یا 1 حداقل CLB/NCLC 7 و برای TEER 2 یا 3 حداقل CLB/NCLC 5 لازم است.

اهمیت مهارت زبان برای مهاجرت به کانادا از طریق کار
اهمیت مهارت زبان برای مهاجرت به کانادا از طریق کار

برای اکسپرس اینتری، آزمون‌های انگلیسی مورد قبول فعلی شامل CELPIP-General، IELTS General Training و PTE Core هستند. برای زبان فرانسه نیز TEF Canada و TCF Canada پذیرفته می‌شوند. نتیجه آزمون باید در زمان استفاده برای پرونده معتبر باشد.

نتیجه زبان می‌تواند هم برای واجد شرایط بودن برخی برنامه‌های مهاجرت اقتصادی و هم برای امتیاز CRS در اکسپرس اینتری اهمیت داشته باشد. نمرات بالاتر زبان می‌تواند امتیاز یک متقاضی را افزایش دهد، اما الزامات دقیق باید بر اساس برنامه انتخابی بررسی شود.

تجربه کاری کانادایی و اهمیت آن برای مهاجرت به این کشور از طریق کار

تجربه کاری کانادایی می‌تواند در برخی مسیرهای اقامت دائم اهمیت زیادی داشته باشد. در برنامه Canadian Experience Class (CEC)، متقاضی باید در سه سال پیش از درخواست حداقل یک سال تجربه کار واجد شرایط و با دستمزد در کانادا داشته باشد و هنگام انجام آن کار، مجاز به کار در کانادا بوده باشد. این تجربه باید در مشاغل TEER 0، 1، 2 یا 3 طبقه‌بندی شود.

داشتن تجربه کاری کانادایی می‌تواند به آشنایی فرد با محیط کار و بازار کار کانادا کمک کند. با این حال، برای اهداف مهاجرتی مهم است که سابقه کار دقیقاً شرایط برنامه مربوطه، از جمله نوع شغل، شرح وظایف، ساعات، دستمزد و وضعیت قانونی کار را برآورده کند.

تجربه کاری کانادایی
تجربه کاری کانادایی

میزان تجربه کاری کانادایی متقاضی می‌تواند بر امتیاز CRS او در سیستم اکسپرس اینتری اثر بگذارد و همچنین در برخی برنامه‌های استانی اهمیت داشته باشد. شرایط دقیق هر برنامه باید جداگانه بررسی شود.

برای CEC، تجربه کار باید با دستمزد و در TEER 0، 1، 2 یا 3 باشد و مجموع آن حداقل معادل یک سال کار تمام‌وقت یا میزان معادل آن به صورت پاره‌وقت باشد. سابقه‌ای که برای یک برنامه مهاجرتی ادعا می‌شود باید با مدارک قابل اثبات باشد.

آماده شدن برای بازار کار کانادا

برای اینکه بتوانید به شکلی موفقیت آمیز وارد بازار کار کانادا شوید، باید چندین نکته را رعایت کنید:

  • نوشتن رزومه به سبک کانادایی
  • آشنایی با آداب مصاحبه
  • شناخت استراتژی‌های موثر جستجوی کار

در کانادا، رزومه‌ها معمولا مختصر، مستقیم و بیش از دو صفحه نیستند. آنها باید بر اساس آگهی‌های شغلی خاص تنظیم شوند و مهارت‌ها و تجربیات مربوطه را که با شرایط شغلی مطابقت دارند نشان دهند. برخلاف برخی کشورها، ارائه اطلاعات شخصی مانند سن، وضعیت تأهل یا عکس در رزومه کانادایی استاندارد نیست.

فرآیند مصاحبه در کانادا ممکن است شامل چندین مرحله باشد. آمادگی برای پاسخ به سوالات رفتاری برای موفقیت در مصاحبه‌های کانادایی بسیار مهم است.

استراتژی‌های جستجوی شغل در کانادا اغلب فراتر از پاسخ دادن به آگهی‌های شغلی است. شبکه سازی بخش مهمی از فرآیند جستجوی شغل محسوب می‌شود و بسیاری از مشاغل از طریق تماس‌های شخصی یافت می‌شوند. استفاده موثر از پلتفرم‌های آنلاین مانند لینکدین، شرکت در رویدادها و انجام مصاحبه‌ها، استراتژی‌های مفیدی برای کاریابی در کانادا هستند.

علاوه بر این، تازه واردان می‌توانند از خدمات مختلف استخدامی ارائه شده توسط دولت‌های فدرال، استانی و شهری و همچنین سازمان‌های غیرانتفاعی بهره‌مند شوند. این خدمات شامل موارد زیر هستند:

  1. مشاوره شغلی
  2. تهیه رزومه و مصاحبه
  3. تطبیق شغل
  4. خدمات تعیین شغل

آنها می‌توانند به مهاجرانی که برای اولین بار وارد بازار کار کانادا می‌شوند، کمک ارزشمندی ارائه دهند.

آماده شدن برای بازار کار کانادا
آماده شدن برای بازار کار کانادا

سیستم مالیاتی کانادا

آگاهی در مورد سیستم مالیات در کانادا برای تازه واردان بسیار مهم است. در کانادا، مالیات برای تامین مالی کالاها و خدمات عمومی مانند مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و پرورش و زیرساخت‌ها استفاده می‌شود. دو نوع مالیات اصلی در این کشور وجود دارد که شامل موارد زیر هستند:

  • مالیات بر درآمد
  • مالیات بر فروش

مالیات بر درآمد از درآمد شما، از جمله درآمد شغلی، درآمد کسب و کار و درآمد سرمایه گذاری اخذ می‌شود. هم دولت فدرال و هم استان‌ها یا مناطق، مالیات بر درآمد وضع می‌کنند، و نرخ‌ها بر اساس سطح درآمد شما و استان یا قلمرو محل سکونت شما متفاوت است.

افراد مسئول ارائه اظهارنامه مالیات بر درآمد، گزارش درآمد و محاسبه مالیات بدهی هستند. سال مالیاتی در کانادا از 1 ژانویه تا 31 دسامبر است و اظهارنامه مالیاتی معمولاً در 30 آوریل سال بعد ارائه می‌شود.

مالیات بر فروش مالیاتی است که برای کالاها و خدمات خریداری شده و به قیمت خرید اضافه می‌شود. سه نوع مالیات بر فروش در کانادا وجود دارد که شامل موارد زیر هستند:

  • مالیات بر کالا و خدمات  (GST)
  • مالیات فروش استانی (PST)
  • مالیات بر فروش هماهنگ (HST)

نوع مالیات بر فروش و نرخ آن بر اساس استان یا منطقه متفاوت است. به طور کلی، GST یک مالیات فدرال و با نرخ 5٪ است، در حالی که PST بین استان‌ها متفاوت تعیین می‌شود. HST یک مالیات ترکیبی است که در استان‌های خاص به جای GST و PST جداگانه استفاده می‌شود.

علاوه بر این، برخی از کالاها و خدمات ممکن است از مالیات بر فروش معاف شده یا با نرخ کاهشی مشمول مالیات شوند. به عنوان مثال، مواد غذایی اولیه و برخی داروها معمولاً از GST/HST معاف هستند.

آگاهی در مورد نحوه عملکرد مالیات‌ها، از جمله تعهدات و کسرهای احتمالی یا اعتبارات مالیاتی، بخش مهمی از برنامه‌ریزی مالی در کانادا است. برای بسیاری از مهاجران دریافت مشاوره از یک متخصص مالیاتی، به ویژه در چند سال اول اقامت در کانادا، برای اطمینان از رعایت قوانین مالیاتی و به حداکثر رساندن پس انداز خود سودمند است.

سیستم مالیاتی در کانادا
سیستم مالیاتی در کانادا

سخن پایانی

مهاجرت به کانادا از طریق کار می‌تواند برای برخی متقاضیان مسیر مناسبی باشد، اما نتیجه به برنامه انتخابی و شرایط واقعی پرونده بستگی دارد. داشتن مجوز کار یا سابقه کار در کانادا به‌تنهایی تضمین‌کننده اقامت دائم نیست.

در سیستم Express Entry، متقاضیان واجد شرایط با استفاده از سیستم رتبه‌بندی جامع (CRS) بر اساس عواملی مانند سن، زبان، تحصیلات و تجربه کاری رتبه‌بندی می‌شوند. همه مسیرهای مهاجرت کانادا امتیازی نیستند و هر برنامه معیارهای مستقل خود را دارد. همچنین از ۲۵ مارس ۲۰۲۵، پیشنهاد شغلی دیگر ۵۰ یا ۲۰۰ امتیاز مستقیم CRS ایجاد نمی‌کند، هرچند در برخی برنامه‌ها ممکن است همچنان برای واجد شرایط بودن اهمیت داشته باشد.

برای افرادی که علاقه‌مند به کار موقت در کانادا هستند، دو چارچوب مهم شامل برنامه کارگران خارجی موقت (TFWP) و برنامه جابه‌جایی بین‌المللی (IMP) هستند. بسیاری از پرونده‌های TFWP به LMIA نیاز دارند. در مقابل، IMP شامل دسته‌های مختلف معاف از LMIA است؛ با این حال بسته به مسیر، کارفرما یا متقاضی ممکن است همچنان ملزم به انجام مراحل مشخص IRCC، مانند ارائه offer of employment یا رعایت شرایط معافیت مربوطه باشد.

منابع رسمی: انواع مجوز کار در کانادا | برنامه‌های Express Entry | آزمون‌های زبان مورد قبول Express Entry | Job offer و CRS | Start-Up Visa | Self-Employed Persons Program

سوالات متداول

آیا برنامه ویزای استارتاپ کانادا برای درخواست‌های جدید باز است؟

خیر. برنامه Start-Up Visa از ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ برای درخواست‌های جدید متوقف شده است. IRCC پردازش پرونده‌هایی را که پیش از این تاریخ پذیرفته شده‌اند ادامه می‌دهد.

آیا افراد تازه وارد بلافاصله شرایط دریافت بیمه سلامت عمومی در کانادا را دارند؟

پوشش بیمه سلامت عمومی به استان یا قلمرو و وضعیت مهاجرتی فرد بستگی دارد. بعضی استان‌ها ممکن است دوره انتظار داشته باشند، اما این موضوع در همه کانادا یکسان نیست. برای مثال، در انتاریو برای افراد واجد شرایط OHIP دوره انتظار وجود ندارد.

هدف از جریان‌های کارآفرینی برنامه‌های نامزد استانی (PNP) چیست؟

برخی استان‌ها جریان‌های کارآفرینی دارند که برای جذب متقاضیانی طراحی شده‌اند که قصد ایجاد، خرید یا مدیریت فعال یک کسب‌وکار و مشارکت در اقتصاد استان را دارند. شرایط، ظرفیت و وضعیت باز یا بسته بودن این جریان‌ها در هر استان متفاوت است و باید در زمان اقدام بررسی شود.