کانادا با سیاست‌های مهاجرتی لیبرال و متنوع خود شهرت دارد. مهاجرانی که زندگی در کانادا را انتخاب می‌کنند از طریق برنامه‌هایی از جمله حمایت مالی از خانواده و همسر وارد این کشور می‌شوند. در این مقاله قصد داریم یکی از پر تقاضاترین و جذاب‌ترین برنامه‌های مهاجرتی کانادا، یعنی مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج را بررسی کنیم.
برنامه حمایت از خانواده به شهروندان کانادایی و ساکنان دائم این امکان را می‌دهد تا از وابستگان خود، از جمله همسر، فرزندان، والدین و پدربزرگ و مادربزرگ حمایت مالی کرده و به آنها این امکان را بدهند که به طور دائم در کانادا زندگی کنند. در پرونده اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی، رابطه باید واقعی باشد و فقط با هدف دریافت اقامت دائم شکل نگرفته باشد. در بیشتر پرونده‌های همسر یا شریک زندگی، حداقل درآمد مشخصی برای اسپانسر تعیین نشده است؛ با این حال اسپانسر باید تعهد حمایت مالی را بپذیرد و شرایط واجد شرایط بودن را داشته باشد.
از سوی دیگر، اسپانسرشیپ همسر به طور خاص بر کمک به شهروندان کانادایی و مقیمان دائمی تمرکز دارد تا بتوانند همسران خود را برای زندگی دائمی با آنها به کانادا بیاورند. حامیان مالی باید صحت رابطه خود و توانایی خود را در تامین نیازهای اولیه مانند: غذا، پوشاک، سرپناه و مراقبت‌های بهداشتی به فرد مورد حمایت نشان دهند. برای اطلاعات بیشتر از این برنامه مهاجرتی، این مقاله از ادیت مگ را از دست ندهید.
مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج و قوانین ازدواج در کانادا
ازدواج در کانادا یک رابطه حقوقی است که باید شرایط قانونی آن رعایت شود. طبق قانون فدرال، فرد زیر ۱۶ سال نمی‌تواند در کانادا ازدواج کند. برای افراد ۱۶ یا ۱۷ ساله، الزامات رضایت والدین یا دادگاه می‌تواند بسته به استان یا قلمرو متفاوت باشد.
کانادا یکی از اولین کشورهایی بود که ازدواج همجنس گرایان را قانونی کرده و حقوق و مسئولیت‌های یکسانی را به همه زوج‌های متاهل صرف نظر از جنسیت اعطا کرد. با این حال افراد روابط نزدیک بیولوژیکی با یکدیگر دارند در کانادا از ازدواج با یکدیگر منع می‌شوند و ازدواج آنها قانونی نخواهد بود.
الزامات حمایت مالی از همسر
حمایت مالی از یکی از خویشاوندان برای مهاجرت به کانادا شامل مسئولیت‌های مهمی است. به عنوان یک حامی، شما مسئول حمایت مالی برای خویشاوندان خود هستید و باید نیازهای اولیه آنها را تا حداکثر سه سال برای همسر یا شریک زندگی و تا 20 سال برای والدین و پدربزرگ و مادربزرگ خود تامین کنید.
برای اسپانسر کردن همسر یا شریک زندگی باید دست‌کم ۱۸ سال داشته باشید و یکی از وضعیت‌های مجاز اسپانسر را داشته باشید؛ از جمله شهروند کانادا، مقیم دائم کانادا یا فرد ثبت‌شده در کانادا تحت قانون Indian Act. در بیشتر پرونده‌های اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی حداقل درآمد مشخصی وجود ندارد، مگر در برخی پرونده‌هایی که افراد وابسته نیز دارای فرزند وابسته هستند. با این حال اسپانسر باید تعهد حمایت مالی را بپذیرد و سایر شرایط برنامه را رعایت کند.
فرآیند درخواست اسپانسرینگ برای مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج
فرایند مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج با درخواست اسپانسرشیپ همسر شروع می‌شود. فرایند ارسال درخواست اسپانسرینگ شامل موارد زیر است:
- پر کردن چندین فرم مربوطه
- گردآوری اسناد جامع
- ارسال اسناد به اداره مهاجرت
متقاضیان باید مدرکی دال بر رابطه خود ارائه دهند، این مدارک می‌توانند به یکی از اشکال زیر ارائه شوند:
- دارایی مشترک
- عکس‌های مشترک
- تاریخچه ارتباطات آنها
- شهادت نامه‌های خانواده و دوستان
| مراحل | توضیحات | مدت زمان |
| ازدواج با شهروند یا مقیم دائم کانادا | شما باید با یک شهروند یا مقیم دائم کانادا ازدواج کنید. | بستگی به شرایط شخصی دارد |
| درخواست اقامت دائمی | شریک زندگی شما باید برای شما درخواست اقامت دائمی ارسال کند. | متغیر؛ بر اساس زمان پردازش فعلی IRCC |
| پردازش و تصمیم‌گیری | پس از بررسی کامل پرونده، در صورت تأیید اسپانسر و متقاضی و احراز همه شرایط، درباره درخواست اقامت دائم تصمیم‌گیری می‌شود. | متغیر؛ زمان فعلی را باید در ابزار رسمی IRCC بررسی کرد |
زمان‌های پردازش بر اساس عواملی مانند: کشور محل اقامت، کامل بودن درخواست و تعداد پرونده‌های باز در اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا می‌تواند بسیار متفاوت باشد.
هزینه‌های درخواست اسپانسرشیپ
هزینه اسپانسرشیپ عامل مهمی است که در طول فرآیند مهاجرت باید در نظر گرفته شود. این هزینه شامل هزینه‌های درخواست، حق اقامت دائم (RPRF)، هزینه بیومتریک و احتمالاً هزینه دریافت گواهی‌ها و اسناد مختلف است.
هزینه فعلی اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی ۱٬۲۶۰ دلار کانادا است که شامل هزینه اسپانسرشیپ، هزینه رسیدگی به درخواست متقاضی اصلی و حق اقامت دائم می‌شود؛ هزینه‌های دیگری مانند بیومتریک ممکن است جداگانه اعمال شوند. استفاده از وکیل یا مشاور مهاجرتی مجاز الزامی نیست و هیچ نماینده‌ای نمی‌تواند نتیجه یا تأیید پرونده را تضمین کند؛ در صورت استفاده از نماینده، باید از مجاز بودن او اطمینان حاصل کنید.
بیشتر بخوانید: بهترین وکیل مهاجرت به کانادا
اعتبار ازدواج در کانادا
اعتبار ازدواج در کانادا به رعایت برخی معیارهای قانونی بستگی دارد. اولاً، افرادی که ازدواج می‌کنند باید شرابط ازدواج را داشته باشند که به شرح زیر است:
- دارای سن قانونی ازدواج
- از نظر خونی رابطه نداشته نباشند.
- در حال حاضر با شخص دیگری ازدواج نکرده باشند.
- ازدواج باید با توافق طرفین باشد، ازدواج اجباری به رسمیت شناخته نمی‌شود.
مراسم ازدواج باید توسط شخصی که از طرف استان یا قلمرو مجاز تاییده شده است، مانند: یک مقام مذهبی یا قاضی صلح انجام شود. علاوه بر این، ازدواج معتبر مستلزم حضور دو شاهد در طول مراسم است. در صورت احراز این شرایط، می‌توان گواهی ازدواج صادر کرد که به عنوان مدرک قانونی ازدواج شناخته می شود.
ازدواج‌هایی که در خارج از کانادا انجام می‌شوند، تا زمانی که در کشور مبدا قانونی باشند و قوانین فدرال کانادا را نقض نکنند، به رسمیت شناخته می‌شوند. به عنوان مثال، ازدواج‌های چندهمسری، حتی اگر در کشور دیگری قانونی باشد، در کانادا به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
عوامل عدم پذیرش درخواست مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج
کانادا قوانین خاصی در مورد افرادی که می‌توانند وارد این کشور شوند یا در آن اقامت داشته باشند دارد. عوامل متعددی می‌توانند باعث منع ورود یک فرد به کانادا شوند. این عوامل شامل موارد زیر هستند:
- دخالت در فعالیت‌های مجرمانه
- نقض حقوق بشر
- انجام جرایم سازمان یافته
- برخی دلایل پزشکی، از جمله خطر برای سلامت یا ایمنی عمومی. معیار «تقاضای بیش از حد برای خدمات بهداشتی یا اجتماعی» برای بعضی اعضای کلاس خانواده، از جمله همسر، شریک عرفی و فرزند وابسته اسپانسرشده، اعمال نمی‌شود.
- ارائه اطلاعات نادرست
- پنهان کردن اطلاعات در مورد درخواست‌های مهاجرت
در برخی موارد، عدم پذیرش می‌تواند از طریق فرآیندی به نام توانبخشی یا از طریق صدور مجوز اقامت موقت برطرف شود.
مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج و حفظ وضعیت اقامت دائم (PR)
به عنوان یک مقیم دائم (PR) در کانادا، شما حق دارید در هر نقطه به زندگی در کانادا، کار در کانادا یا تحصیل در کانادا بپردازید و به اکثر مزایای اجتماعی که شهروندان کانادا دریافت می‌کنند، از جمله پوشش مراقبت‌های بهداشتی، دسترسی داشته باشید و طبق قوانین کانادا از حمایت برخوردار شوید. با این حال، حق رای نخواهید داشت یا نمی‌توانید برای مناصب سیاسی نامزد شوید. همچنین نمی‌توانید مشاغلی داشته باشید که نیاز به مجوز امنیتی در سطح بالا دارند و در صورت محکوم شدن به جرمی بزرگ ممکن است از کشور اخراج شوید.
برای رعایت تعهد اقامت دائم، معمولاً باید در هر دوره پنج‌ساله دست‌کم ۷۳۰ روز واجد شرایط باشید. برخی روزهای حضور در خارج از کانادا نیز می‌توانند برای این تعهد محاسبه شوند؛ از جمله در شرایط مشخص هنگام همراهی با همسر یا شریک عرفی شهروند کانادا، یا برای فرزند هنگام همراهی با والد شهروند کانادا. این موضوع به معنای حذف کامل تعهد اقامت نیست و باید بر اساس شرایط فرد بررسی شود.
دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و بیمه در کانادا
یکی از مزایای مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و بیمه در کانادا است. سیستم مراقبت‌های بهداشتی کانادا از بودجه عمومی تامین می‌شود و پوشش جهانی برای خدمات مراقبت‌های بهداشتی ضروری پزشکی ارائه می‌کند. این سیستم شامل گروهی از طرح‌های بیمه سلامت اجتماعی است که همه شهروندان کانادایی را پوشش می‌دهد و بودجه از طریق مالیات تامین می‌شود. این سیستم در درجه اول توسط استان‌ها و مناطق کشور اداره می‌شود.
در حالی که پوشش خدمات ضروری مراقبت‌های بهداشتی در کانادا یک سیستم جامع را در بر می‌گیرد، برخی از خدمات، مانند: برخی داروهای خاص، مراقبت‌های دندانپزشکی و مراقبت از چشم، تحت پوشش نیستند و ممکن است به بیمه خصوصی نیاز داشته باشند. زمان شروع پوشش بیمه درمانی استانی یا منطقه‌ای در سراسر کانادا یکسان نیست و به استان یا قلمرو و وضعیت فرد بستگی دارد. برای نمونه، در انتاریو در حال حاضر دوره انتظار سه‌ماهه برای OHIP وجود ندارد، در حالی که برخی استان‌ها یا قلمروها ممکن است دوره انتظار داشته باشند؛ بنابراین شرایط محل اقامت باید جداگانه بررسی شود.
سیستم آموزشی و فرصت‌های تحصیلی در کانادا
یکی دیگر از مزایای مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج، دسترسی به سیستم آموزشی این کشور است. سیستم آموزشی کانادا در سطح بین المللی بسیار پیشرفته است و یکی از بهترین‌ها در جهان محسوب می‌شود. اداره آموزش و پرورش در درجه اول بر عهده استان‌ها و مناطق است و همه مدارس از یک الگوی کلی شامل مدرسه ابتدایی، دوره متوسطه و سپس آموزش پس از متوسطه پیروی می‌کنند که ممکن است خیلی جزیی در ساختار مدارس تفاوت‌هایی بین استان‌ها وجود داشته باشد.
دانشجویان بین المللی در کانادا مورد استقبال قرار می‌گیرند و می‌توانند برای انواع برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد درخواست دهند. هزینه‌های تحصیل برای دانشجویان بین المللی به طور کلی بالاتر از ساکنان کانادا است اما بر اساس برنامه مهاجرتی آنها و موسسه مربوطه می‌تواند بسیار متفاوت باشد. همچنین چندین بورسیه برای دانشجویان بین المللی وجود دارد که می‌توانند از آن استفاده کنند.
برخی فارغ‌التحصیلان بین‌المللی، در صورت رعایت همه شرایط، می‌توانند برای مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی (PGWP) اقدام کنند. PGWP به‌خودی‌خود اقامت دائم ایجاد نمی‌کند و طول آن می‌تواند بسته به نوع و مدت برنامه تحصیلی متفاوت باشد و تا سه سال برسد. برای بسیاری از درخواست‌های جدید، شرایط زبان و در برخی برنامه‌ها شرط رشته تحصیلی نیز اعمال می‌شود.
بیشتر بخوانید: مهاجرت به کانادا از طریق تحصیل
فرصت‌های شغلی در کانادا
مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج، می‌تواند زمینه ساز پیدا کردن شغل در این کشور باشد. کانادا دارای بازار کاری قوی است و فرصت‌هایی در بخش‌های مختلف مانند: فناوری، مراقبت‌های بهداشتی، مالی، منابع طبیعی، تولید و غیره در اختیار مهاجران قرار می‌دهد. با این حال، پیدا کردن شغل در کانادا به عنوان یک تازه وارد ممکن است به دلیل نداشتن تجربه کاری کانادایی یا به رسمیت نشناختن مدارک خارجی، چالش‌هایی را ایجاد کند.
برنامه شناسایی اعتبار خارجی در کانادا می‌تواند به کارمندان آموزش دیده بین المللی کمک کند تا مدارک خود را ارزیابی کنند. علاوه بر این، خدمات مختلف به تازه واردان کمک می‌کند تا وارد بازار کار کانادا شوند. این خدمات شامل موارد زیر هستند:
- راهنمایی‌های خدمات مربوط به کاریابی
- کارگاه‌های کاریابی
- مشاوره‌های شغلی
مهاجرت به کانادا از طریق پیوست به خانواده
اتحاد مجدد خانواده یکی از اهداف نظام مهاجرتی کانادا است، اما شهروند یا مقیم دائم نمی‌تواند به‌طور خودکار هر خویشاوندی را اسپانسر کند. گروه‌های واجد شرایط و شرایط هر برنامه متفاوت است؛ همسر یا شریک زندگی، فرزندان وابسته و در برنامه‌های مشخص والدین و پدربزرگ‌ومادربزرگ از مسیرهای شناخته‌شده‌اند، در حالی که اسپانسرشیپ سایر بستگان فقط در شرایط محدود امکان‌پذیر است.
- همسر
- فرزندان
- والدین
- پدربزرگ و مادربزرگ
- خواهر و برادر ـ فقط در شرایط محدود و طبق ضوابط خاص اسپانسرشیپ سایر بستگان
- برادرزاده ـ فقط در شرایط محدود و طبق ضوابط خاص اسپانسرشیپ سایر بستگان
- خواهرزاده ـ فقط در شرایط محدود و طبق ضوابط خاص اسپانسرشیپ سایر بستگان
- نوه ـ در صورت واجد شرایط بودن در چارچوب برنامه مربوطه
هر نوع اسپانسرشیپ شرایط خاص خود را دارد. برای اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی، در بیشتر پرونده‌ها حداقل درآمد مشخصی وجود ندارد؛ با این حال اسپانسر باید تعهد مالی را امضا کند و در طول دوره تعهد مسئول تأمین نیازهای اساسی فرد اسپانسرشده باشد. برای گروه‌های دیگر، مانند والدین و پدربزرگ‌ومادربزرگ، ممکن است الزامات درآمدی متفاوتی اعمال شود.
الزامات مهارت زبان و مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج
یکی از مواردی که برای مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج باید در نظر بگیرید، یادگیری زبان است. انگلیسی و فرانسوی دو زبان رسمی کانادا هستند. اکثر مردم در کانادا به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، اما حدود یک چهارم از مردم، عمدتاً در کبک، فرانسوی زبان هستند. توانایی برقراری ارتباط به یک یا هر دو زبان به ادغام در جامعه کانادا کمک زیادی می‌کند.
تسلط بر زبان نیز یک عامل مهم در بسیاری از برنامه‌های مهاجرتی است. به عنوان مثال، برای برنامه‌های مهاجرت اقتصادی از طریق اکسپرس اینتری، متقاضیان باید در آزمون زبان مورد تایید اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) شرکت کنند و به حداقل نمره مورد نیاز در هر ۴ سطح مهارت در زبان انگلیسی یا فرانسوی دست یابند.
منابع متعددی برای بهبود مهارت‌های زبانی در اختیار تازه‌واردان قرار دارد که شامل کلاس‌های زبان با بودجه دولتی معروف به آموزش زبان برای تازه واردان به کانادا (LINC) و Cours de langue pour les imigrants au Canada (CLIC) هستند.
سازگاری با جامعه و پذیرش فرهنگ کانادایی
سازگاری با یک کشور جدید شامل غلبه بر چالش‌ها در مورد تفاوت‌ها در زبان، آداب و رسوم و زندگی روزمره است. دلتنگی یک احساس رایج در میان مهاجران است. پیدا کردن یک شبکه پشتیبانی برای کمک به ساکنان تازه وارد بسیار مهم است.
این امر می‌تواند شامل پیوستن به گروه‌های محلی، شرکت در رویدادها یا درخواست کمک از سازمان‌های خدمات مهاجر باشد. علاوه بر این، کانادا برای چندفرهنگی بودن ارزش زیادی قائل است، بنابراین حفظ و به اشتراک گذاری سنت‌های فرهنگی شما تشویق می‌شود.
در عین حال، پذیرش فرهنگ کانادایی برای مستقر شدن در جامعه ضروری است. پذیرش فرهنگ کانادایی می‌تواند با فعالیت‌های زیر حاصل شود:
- یادگیری در مورد تاریخ کانادا
- شناخت آداب و رسوم و ارزش‌های کانادا
- شرکت در تعطیلات و سنت‌های محلی کانادا
- شناخت هنجارها و آداب اجتماعی کانادا
ایجاد تعادل بین حفظ فرهنگ و سازگاری با فرهنگ کانادایی بخش مهمی از تجربه مهاجرت است.
بیشتر بخوانید: زندگی در کانادا
سخن پایانی
مهاجرت به کانادا از طریق ازدواج می‌تواند از مسیر اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی به اقامت دائم منتهی شود، مشروط به تأیید پرونده و احراز شرایط. برای درخواست شهروندی، متقاضی بزرگسال معمولاً باید در دوره پنج‌ساله واجد شرایط، دست‌کم ۱٬۰۹۵ روز حضور فیزیکی قابل محاسبه در کانادا داشته باشد. بخشی از زمان حضور پیش از اقامت دائم، در شرایط مشخص، ممکن است با نرخ نیم‌روز و تا سقف ۳۶۵ روز محاسبه شود.
شرایط شهروندی به وضعیت فرد بستگی دارد و می‌تواند شامل رعایت شرط حضور فیزیکی، انجام تعهدات مالیاتی در صورت لزوم، و برای متقاضیان مشمول، اثبات زبان و آزمون شهروندی باشد. در حال حاضر الزامات زبان و دانش شهروندی معمولاً برای متقاضیان ۱۸ تا ۵۴ ساله اعمال می‌شود.
منابع رسمی: IRCC – اسپانسرشیپ همسر، شریک یا فرزند، شرایط اسپانسر، تعهد مالی اسپانسر، هزینه‌های IRCC و زمان‌های پردازش.
سوالات متداول
مسئولیت‌های مالی یک حامی در برنامه حمایت از خانواده چیست؟
در اسپانسرشیپ همسر یا شریک زندگی، اسپانسر باید تعهد کند نیازهای اساسی فرد اسپانسرشده را در دوره تعهد تأمین کند و در صورت پرداخت کمک اجتماعی قابل بازپرداخت، ممکن است مسئول بازپرداخت آن باشد. در بیشتر پرونده‌های همسر یا شریک زندگی حداقل درآمد مشخصی وجود ندارد، مگر در برخی وضعیت‌های دارای افراد وابسته.
چگونه یک مهاجر به کانادا می‌تواند وضعیت اقامت دائم (PR) خود را حفظ کند؟
برای رعایت تعهد اقامت دائم، معمولاً باید در هر دوره پنج‌ساله دست‌کم ۷۳۰ روز واجد شرایط باشید. برخی روزهای خارج از کانادا، از جمله در شرایط مشخص هنگام همراهی با همسر یا شریک عرفی شهروند کانادا یا برای فرزند هنگام همراهی با والد شهروند کانادا، می‌توانند در این محاسبه منظور شوند.
اهمیت تابعیت مضاعف در کانادا چیست؟
تابعیت مضاعف به فرد اجازه می‌دهد در حالی که شهروند کانادا است، شهروند کشور دیگری نیز باشد. این بدان معنی است که آنها می‌توانند از حقوق و امتیازات شهروندی کانادایی برخوردار شوند و در عین حال باید قوانین هر دو کشور را رعایت کنند.
عواقب ارائه اطلاعات نادرست در درخواست مهاجرت چیست؟
ارائه اطلاعات نادرست در درخواست مهاجرت می‌تواند منجر به عواقب شدیدی مانند: رد درخواست، اخراج، ممنوعیت پنج ساله درخواست اقامت دائم یا حتی اتهامات کیفری شود.
برنامه اجازه کار پس از فارغ التحصیلی در کانادا چیست؟
مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی (PGWP) برای فارغ‌التحصیلانی است که همه شرایط برنامه را برآورده می‌کنند. مدت مجوز بسته به نوع و طول برنامه تحصیلی و شرایط متقاضی متفاوت است و می‌تواند تا سه سال برسد. برای بسیاری از درخواست‌های جدید، شرایط زبان و در برخی برنامه‌ها شرط رشته تحصیلی نیز اعمال می‌شود و داشتن PGWP به‌خودی‌خود اقامت دائم را تضمین نمی‌کند.
